Σάββατο, 19 Μαρτίου 2011

Αρχέλαος το λαχανιασμένο λάχανο!

Ο Αρχέλαος το λαχανιασμένο λάχανο ήταν ένας από τους ήρωες της "φρουτοπίας", ένα χοντρούλικο, λαχανιασμένο λάχανο που,(πού ακούστηκε) ήθελε να γίνει πρωταθλητής στο τρέξιμο! Για να δούμε τώρα πώς εμπλέκεται ο Αρχέλαος στη δική μου ιστορία.
Όπως σας έχω κάνει ήδη γνωστό, μέσα σε όλα τα άλλα, προσπαθώ να βρίσκω χρόνο ώστε να φορέσω τα αθλητικά μου και να βγω στους δρόμους για λίγο τρέξιμο. Μέσα σε όλες τις υποχρεώσεις που έχω στριμώχνω και αυτό κυρίως γιατί με κάνει να νιώθω όμορφα για τον εαυτό μου. Μέσα από αυτό που και πού.. για να έχω "ζωντανή" τη σπίθα και να προκαλώ τον εαυτό μου θέτω κάποιους στόχους..άλλοτε "κρυφούς" και " ανεπίσημους" (π.χ. να τρέξω λίγο παραπάνω ή λίγο πιο γρήγορα σε μια "προπόνηση" μου) κι άλλοτε πιο "επίσημους" και έχουν να κάνουν με τη συμμετοχή μου σε κάποιους λαϊκούς αγώνες δρόμου με στόχο άλλοτε τον τερματισμό και άλλοτε το λίγο πιο γρήγορα από την προηγούμενη φορά ή και το "με λιγότερους πόνους από την προηγούμενη φορά" στόχοι καθαρά προσωπικοί και στις δύο περιπτώσεις, αφού οι "επιδόσεις" μου αντικειμενικά είναι κατά πολύ κάτω του μετρίου. Χωρίς όμως αυτό να μειώνει τη δική μου χαρά και περηφάνια όταν επιτυγχάνω τους δικούς μου στόχους!
Τώρα λοιπόν έχω θέσει έναν άλλον στόχο στον εαυτό μου, που έχει να κάνει με τη συμμετοχή μου σε έναν αγώνα τον επόμενο μήνα. Για διάφορους λόγους κυρίως λόγω διάθεσης, δεν έχω τρέξει αρκετά αυτόν τον καιρό, τους τελευταίους δυο μήνες, με το ζόρι καταφέρνω να βγω για τρέξιμο 2 ή το πολύ 3 φορές την εβδομάδα, με αποτέλεσμα όσο πλησιάζει ο καιρός να με πιάνουν οι ανασφάλειες μου και οι φόβοι μου γι αυτή μου τη συμμετοχή.
Όσο κι αν ακούγεται παράξενο ο μόνος άνθρωπος,  του οικογενειακού μου περιβάλλοντος, που εκμυστηρεύομαι τις ανησυχίες μου και μιλάω σοβαρά για το τρέξιμο μου και τα άγχη μου γύρω από αυτό, είναι η 7χρονη κόρη μου!
Έτσι λοιπόν και χθες, το μεσημέρι που τρώγαμε παρεούλα της είπα ότι το απόγευμα θα την πάω λίγο στη γιαγιά για να πάω για τρέξιμο. Με ρώτησε λοιπόν με απόλυτη σοβαρότητα.. "Πώς πάνε οι προπονήσεις σου μαμά;"
Και από αυτή της την ερώτηση βρήκα την ευκαιρία να πώ τον πόνο μου...
"Τί να σου πω βρε Μιχαέλα μου.. δεν πάνε καλά! Δεν τρέχω αρκετά και ακόμη και όταν έχω χρόνο να το κάνω είναι φορές που δε μου "βγαίνει", όπως χθες που έφυγα και γύρισα μέσα σε μισή ώρα; έτσι.. είναι κάποιες φορές που φοβάμαι πώς δεν πρέπει να πάω σε αυτόν τον αγώνα. Είμαι σαν τον Αρχέλαο, το λαχανιασμένο λάχανο.. που ήθελε να γίνει πρωταθλητής στο τρέξιμο και όλοι τον κορόιδευαν!"
Τότε η μικρή μου νεραιδούλα με αφόπλισε και με συγκίνησε για άλλη μια φορά με την έξυπνη και τρυφερή απάντησή της.
"Ναι αλλά ο Αρχέλαος δεν το έβαλε κάτω! Δεν τον ένοιαζε τί λένε οι άλλοι γι αυτόν.. και συνέχιζε να τρέχει και να προσπαθεί να γίνει πρωταθλητής! Φαντάσου εσύ που δεν είσαι λάχανο! Το απόγευμα δε θα πάω στη γιαγιά, θα έρθω μαζί σου να σε δω να τρέχεις!" και συνέχισε να τρώει σα να μου έλεγε. "ΕΛΗΞΕ! Το απόγευμα μαζί!"
Πράγματι χθες το απόγευμα αργά πήγαμε μαζί για τρέξιμο, και για να έχουμε φως επέλεξα ένα μικρό χωμάτινο γηπεδάκι ποδοσφαίρου στο άλσος, αντί για το συνηθισμένο σκοτεινό, τσιμεντένιο "στίβο" που τρέχω συνήθως. Ξεκίνησα το τρέξιμο μου και η μικρή μου καθόταν με ένα παιχνιδάκι της και τη σκυλίτσα μας σε μια γωνιά και μου φώναζε κάθε φορά που περνούσα από μπροστά της: "Μανουλίδι μου  ΣΕ ΑΓΑΠΑΩ!".. Και εγώ καμάρωνα και χαιρόμουν... και η χαρά μου ακόμη μεγαλύτερη όταν στο τέλος του τρεξίματός μου.. έρχεται η κορούλα μου και μου λέει "Θα τρέξω μαζί σου!" και τρέξαμε 2 χιλιόμετρα γύρω-γύρω στο γηπεδάκι.. μαζί! Με γέλια και χαρές! Και το σκυλάκι μας μαζί να μας ακολουθεί και να χοροπηδάει κι αυτό χαρούμενο! Όταν φτάσαμε στο σπίτι, μετά τα μπάνια μας, όταν ήρθε η ώρα του ύπνου.. ξαπλώσαμε μαζί , μου ζήτησε να της διαβάσω λίγο "ΦΡΟΥΤΟΠΙΑ", (πώς να της αρνηθώ; ) και λίγο πριν την πάρει για τα καλά ο ύπνος μου είπε: "Μαμά, το μετάλλιο (τερματισμού) που θα φέρεις από τον αγώνα.. θα μου το χαρίσεις;"
"Ναι αγάπη μου! Εννοείται!"
"Σε αγαπώ μανούλα.." με κλειστά ματάκια.. "Κι εγώ καρδιά μου.. και εγώ!" της απάντησα αλλά την είχε ήδη πάρει ο ύπνος!

9 σχόλια:

Marouli είπε...

Τρομερη η μικρη! Να της ακους γιατι τα παιδια βλεπουν πιο ξεκαθαρα απο εμας.. Να την χαιρεσαι!

Μαρουλοφιλακια!

ΤΡΕΧΑΛΑΚΗΣ είπε...

Τωρα δεν εχει δικαιολογιες...καθε αγωνας σου θα ειναι καλυτερος απο τον προηγουμενο. Καθε τρεξιμο, καθε χιλιομετρο γενικοτερα..καποιος χαιρεται να σε βλεπει να χαιρεσαι..και οσα μεταλλια και να της αφιερωσεις...δεν φτανουν!

Μπραβο προκαταβολικα για τον αγωνα που θα τρεξεις.

ΠΟΔΗΛΑΤΡΗΣ είπε...

@ Marouli
Ναι! είναι πραγματι τρομερή! με κάνει πολύ περήφανη!

@Τρεχαλάκης
Δικαιολογίες; πάνε οι δικαιολογίες.. εδώ υποσχέθηκα μετάλλιο.. πρέπει να της το φερω!! :))
και όπως λές όσα κι αν είναι.. "δεν φτάνουν!"

Abraxas είπε...

Καλημέρα,

σίγουρα τον αγώνα σου θα τον ευχαριστηθείς και θα τρέξεις με την καλύτερη σου διάθεση αφού τον έχεις ήδη αφιερώσει στην Μιχαέλα σου. Να'στε πάντα καλά και να αφιερώνει μετάλλια η μια στην άλλη αλλά κυρίως να περνάτε έτσι όμορφα μαζί σε ότι κάνετε. Άντε καλή μας εβδομάδα... :)

johnbiker είπε...

otan mia gynaika xekinaei na trexei kai mesa se ligotero apo 2 mines trexei 30 km, meta 55 km etsi gia plaka, anebainei ston olympo (me to tsigaro sto xeri den ta xexnao ayta) vgainei apo to spiti tis kai gia plaka trexei 20 km -se opoiondipote xrono den exei simasia o xronos- tote DEN EXEI NA FOBITHEI TIPOTA! oloi xeroume to peisma sou kai tin psyxi sou. Thelame na eimaste ekei, alla tora me tin egkymosyni tis Eileen den eimaste gia polles metakiniseis.
Polla filia se sena kai tin korakla sou!
kai xekola to myalo sou apo tis blakeies kai believe in you!!!

αχτίδα είπε...

Αχουυυυ! κοριτσομάνα εγώ δηλωμένη..λίγωσα απο την αγκαλίτσα της μικρής σου.Σήμερα έτρεχα σε όλα τα μαγαζιά για να βρω κάτι που μου ζήτησε η 11χρονη εγγονή μου!Να βάζεις πάντα στόχους γλυκιά μου, αυτό θα σε κρατά πάντα ζωντανή ..και να μοιράζεσαι της σκέψεις σου πάντα με την κόρη σου ..για να είσαι πάντα ευτυχής.Πραγματικά τιμή μου πο σε γνώρισα,μου άρεσες πού!

ΠΟΔΗΛΑΤΡΗΣ είπε...

@Abraxas
Σε ευχαριστώ πολύ! Κι εσύ να χαίρεσαι πάντα πολλές και καλές στιγμές με την οικογενειά σου!
Καλή εβδομάδα! :)

@johnbiker
Να κάτσεις εκεί που κάθεσαι τρελοκομείο, να χαιδεύεις την κοιλίτσα και να κοιτάς το βόρειο σέλας! (τωρα που σου γραφω εχω και την αδερφή σου στο msn και λέμε για το ανηψι της) :)

@αχτίδα
Καλώς όρισες! Να χαίρεσαι λοιπόν τα κορίτσια σου και να μοιραζεστε όμορφες στιγμές!
Το ποδηλατάκι μου κι εγω σε ευχαριστούμε για τα καλά σου λόγια, η τιμή δική μας!

αχτίδα είπε...

Πέρασα να πω μια ..ΚΑΛΗΜΕΡΑ..με πολύ αγάπη, Αχτιδένια αγκαλία...και πάω βολτίτσα!!!!!

ΠΟΔΗΛΑΤΡΗΣ είπε...

@αχτίδα
Μόλις τωρα είδα τη βόλτα σου.. και χόρτασε το μάτι μου θάλασσα!
Ανταποδίδω την αγκαλιά! Καλό σου βράδυ!